အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံရလွ်င္
ကြ်န္မေဘးမွာ အေဖာ္တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ႔ ရွိေစခ်င္သည္။ ထုိအေဖာ္သည္
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္စရာမလုိ၊ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္စရာမလုိ၊ သားတစ္ေယာက္
ျဖစ္စရာမလုိ၊ သမီးတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္စရာမလုိ။ လူသားတစ္ေယာက္ေယာက္၊
အေရာင္ေတြကုိ နားလည္ခံစားတတ္သူ တစ္ေယာက္ေယာက္၊ ကြ်န္မငိုလွ်င္
၀မ္းနည္းေပးမည္႔၊ ကြ်န္မေပ်ာ္ရႊင္လွ်င္ ၾကည္ႏူးေပးမည္႔ လူသားတစ္ေယာက္ေယာက္
ကြ်န္မ ဒါ႔ထက္ပုိ၍ မေမွ်ာ္လင္႔ပါ။ သုိ႔ေသာ္ ထုိမွ်ေလာက္ ဆႏၵကေလးကုိပင္
ေလာကထံမွ မေတာင္းခံရဲ။ သည္တစ္ခါ လြဲမွားလွ်င္ျဖင္႔ ကြ်န္မ ရယ္ႏုိင္ဖုိ႔
ခြန္အားေတြ မရွိေတာ႔ဘူးမဟုတ္လား။
(ဂ်ဴ း)