မသြားပါနဲ႔ လို႕ ငါတားခဲ႔ရင္ နင္ေနေပးခဲ႔မွာလား။
တစ္ဆုိ႕ေနတဲ႔ ငါ႕စကားလုံးေတြ မထြက္လာတာကုိေသေလာက္ေအာင္မုန္းတယ္။
အဲဒီညေနမွာ ေလရုိင္းလည္း မေပြဘူး။ ခ်ိဳျမတဲ႔ ေခါင္းေလာင္းသံလည္းရွိဆဲပါ။
ငါရင္ထဲမွာသာ ေ၀ခြဲမရမႈ႕ေတြ ကစုန္ေပါက္ေျပးေနၾကတာ။
နင္သာေက်ာမခိုင္းထားရင္ ရင္ဘတ္ထဲက ငါ႕မ်က္ရည္ကုိျမင္မယ္။
ဒါမွမဟုတ္ နင္သာလွည္႕ၾကည္႕လုိက္ရင္ ငါ႕ရင္ထဲက စကားေတြ ပြင္႔အံ႔ကုန္မယ္။
ပန္းေတြ တဖ်စ္ဖ်စ္ပြင္႕ၾကသလို ငါ႔ရင္ေတြ တဆစ္ဆစ္နာေနရတာ နင္ေၾကာင္႔ ။
နင္ရဲ႕ ပိျပားေသသပ္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းကုိမုန္းတယ္။တာ၀န္သိမႈ႕ေတြေျပာတတ္လြန္းလို႕။
နင္ရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြကို ျဖတ္ရုိက္ခ်င္တယ္။ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္လြန္းလို႕။
နင္ရဲ႕ မွင္ေသေသ မ်က္၀န္းကုိမၾကည္႕ခ်င္ဘူး။ ႏူံးညံ႔တဲ႔ အရိပ္ေတြ အုပ္ေနလုိ႕။
ငါရဲ႕ လက္ဖ်ားကုိ သနားတယ္။ နင္တစ္ခါမွ ရဲရဲ မေထြးကုိင္ခဲ႔လုိ႕။
ျပီးေတာ႕ မေသမခ်ာနဲ႔ အေသအခ်ာ ျဖစ္တည္ေနတဲ႔ ငါ႔ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကုိ ရုိက္ခ်ိဴးရတာ ..........
ဘယ္ေလာက္မ်ား အက္ရွၾကမ္းတမ္းလဲ ဆုိတာ နင္မသိေလာက္ဘူး။
နင္ ငါ႔ ႏွလုံးသားကုိ မ်ား နားလည္ေပးဖူးပါရဲ႕လားလုိ႕ ျပန္ဆန္းစစ္ခ်ိန္ ေနာက္က်ေနခဲ႔ဲျပီ။
ငါ နင္ထင္သေလာက္မွ သေဘာထားမျမတ္တာ ။ အခ်စ္ကုိပဲ ကဗ်ာလို ယုယုယယရြတ္ခ်င္ခဲ႔တာ။
နင္႔ရင္ဘတ္ကုိဖြင္႔ၾကည္႕ဖုိ႕ ေသာ႕တစ္ေခ်ာင္းမ်ားရွိခဲ႔ရင္ ၀င္ခဲ႔ပါရေစ။
အမွန္တရားတုိ႕နဲ႔အတူ ငါ႔ခ်စ္ျခင္းေတြ ျဖဴခ်င္လုိ႕ပါ။
ဟုိးေ၀းေ၀းတေနရာမွာ သိပ္ထားရတဲ႔ ငါ႔ရင္ခုန္ျခင္းေတြ အျမဲ အိပ္စက္ပါေစ။
ေနတတ္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ငါ႕အလြမ္းေတြ တခါတေလေတာင္ မေ၀လာေအာင္ေတာ႕ ဆုေတာင္းထားေလရဲ႕။
တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ေၾကကြဲရတာေလာက္ နာက်ည္းရတာ မရွိေလာက္ဘူး။
တစြန္းတစေလးေတာင္ နင္မသိေစရပါဘူး။ တကယ္ကုိ မသိေစရပါဘူး။
နင္ရဲ႕ေတာင္ပံေတြကုိ အားထည္႔ပါ။ နင္ရဲ႕ ရွင္သန္ရာကုိပဲ စိုက္ပ်ိဴးပါ။
ငါဆုိခ်င္တဲ႔ သီခ်င္းကုိ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ ပစ္ထားမယ္။
နင္.................... ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ။
ေနညို၏ အသဲမကြဲဘူးသူမ်ားမေရးရ ပိုစ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
မမေနညိဳအား ဒီေနရာမွ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
(ဟိန္းေလး)