ေကာင္းကင္မပါေသာ ည
ျမစ္သည္ ေျမာက္မွေတာင္သို ့စီးဆင္း၏ လို ့ပထ၀ီမွာ သင္ရေသာ္လည္း ေျပာင္းျပန္စီးေသာ ျမစ္မ်ား အေၾကာင္း ၾကားဖူးၿပီ။
ရက္ေရာမွဳသည္ ေနာက္ဆံုးတြင္ မႏိုင္ မနင္းျဖစ္မွဳႏွင့္ အဆံုးသတ္ေလ့ရွိေၾကာင္း ကြ်န္မသိခဲ့ၿပီ။
ဦးေႏွာက္ကို ေဖာက္စားရံုမွ်မက ဦးေခါင္းခြံထဲမွာ အံုက်င္းဖြဲ ့၍ ေနတတ္ေသးေသာ ပင့္ကူမ်ားအေၾကာင္းကိုလည္း ကြ်န္မသိခဲ့ၿပီ။
ကြ်န္မလက္ေတြကပဲ တိုလြန္းေနတာလား၊ မမီမကမ္းျဖစ္ခဲ့ရေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာႏွင့္လည္း လြဲခဲ့ရဖူးၿပီ။
ကြ်န္မမ်က္ႏွာသို ့လာ၍စင္ေသာ မနာလိုစကား အပိုင္းအစမ်ားကိုလည္း ထံုထိုင္းစြာ ခံစားသိရွိခဲ့ရၿပီးၿပီ။
ယခုအခ်ိန္တြင္ မနက္ျဖန္ဆိုေသာ စကားလံုး၏ အရာသာကိုပင္ ကြ်န္မ မသိေတာ့ပါ။
ဂ်ဴး