တကယ္ဆို..ငါဟာ ျငိမ္းခ်မ္းသြားတာပါ


မင္း...ငါ့ဆီကိုလာေတြ႔မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ .....အိ္ပ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ရင္ခုန္သံေတြအတြက္
မင္းရဲ့ထပ္တူညီမယ့္ ရင္ခုန္သံမ်ိဳး ငါမလိုခ်င္ဘူးခ်စ္သူ......
ဇူလုိင္လရဲ့ မိုးစက္ေတြနဲ႔အတူ.ရြာသြန္းေနခဲ့
တဲ့..ငါ့ရဲ့ လူမျမင္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြအတြက္လည္း..
မင္းဆီက ေပးဆပ္လာမယ့္..တစံုတခုမွ်ေတာင္ ငါမေမွ်ာ္လင့္ဘူး.
ငါ့ရဲ့မ်က္၀န္းေရွ႔ကိုေရာက္လာတဲ့ ကာလတခုတုန္းက မင္းဟာ အျပစ္ကင္းတဲ့ ကေလးတေယာက္လိုပဲ..
မိုးစက္ေတြၾကားထဲ..ငါ့အျမင္ေတြ မွုန္၀ါးေနခဲ့လို႔သာ.......မင္းရဲ့ ရက္စက္တတ္တဲ့..နွလံုးသားရွိခဲ့မယ္ဆိုတာကို
ငါမသိခဲ့နိုင္တာျဖစ္မယ္....
မင္းနဲ႔ဆံုေတြ႕ခြင့္ရျပီးေနာက္.....ရရွိလာတဲ့ ငါ့ရဲ့ဆံုးရွဳံးနစ္နာမွုေတြကိုလည္း.....မသိက်ိဳးက်ြ႔ံ ျပဳထားခဲ့တယ္...ခ်စ္သူ..
မင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေနာင္တ ဆိုတာ မရွိခ်င္လို႔ပါ..
ဒါေၾကာင့္ပဲ..ငါဟာမင္းရဲ့ အမွတ္တရဆိုတာေတြကို တခုတေလေတာင္မွ..သတိမထားမိရေလေအာင္..ေမ့ေပ်ာက္ထားေပမယ့္......
အဲလိုျပဳမူ မိတာကိုးက..ပိုျပီး သတိတရရွိေစခဲ့တယ္......
မင္းေပးထားတဲ့ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းစရာ...အေၾကာင္းတခုတေလေတာင္ မရွိခဲ့ပဲ
ငါကုိကမိုက္ရူးရဲစြာ........ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့တာလား..မသိဘူး.....
အရင္ဆိုအျမဲျမည္တတ္တဲ့ တယ္လီဖုန္းေလးေတာင္ ခုဆို မင္းအသံကို ေမ့လို႔ေနျပီ...
စိတ္လုပ္ရွားျပီး အေရးတၾကီးဖြင့္ဖတ္ရမယ့္ ေမးလ္ေတြထဲမွာ...မင္းလိပ္စာေလး မပါခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ၾကာေနခဲ့ျပီ...
တကယ္ဆုိ ငါဟာ ျငိမ္းခ်မ္းသြားတာပါ။.......